Avonturen dankzij een kopje thee

by Deirdre Deprettere

08.00 uur

Mijn hotel ligt verscholen in een naamloze steeg in de buik van het broeierige, verrassende Kolkata. Zonder bestemming loop ik naar buiten.

Zodra ik het eerste theestalletje passeer, ruik ik het aroma van masala chai (zoete melkthee met verse kruiden) en maakt mijn hart een sprongetje. De theebaas kijkt me achterdochtig aan, maar komt dan los en laat trots zijn kunsten zien: zijn recept, zijn kopje geluk.

10.00 uur

Ik slenter langs de kraampjes. Op een kruispunt sta ik stil. Ik ben verdwaald. Een hese stem: “Hello lady, you look for something?” Twee ogen kijken me aan. Een kleine ronde vrouw, haar handen beschilderd met henna, pakt mijn arm beet. You lost, my friend?” Ik schud schaapachtig mijn hoofd. “You no worry. Come, Sita give you tea. Then Sita help you home!” Even later zit ik, samen met een vrolijke bende nieuwsgierige vrouwen op een kleedje midden op de stoep, boven een kopje thee.

Sita brengt me inderdaad naar mijn hotel en als ik in de middag opnieuw vertrek, weet ik dat ik beter op moet letten.

13.00 uur

De mooiste momenten in het leven komen onverwachts. In een piepklein, stoffig theewinkeltje in een trieste wijk verkoopt de kleine Shehbaz oude, grauwe thee. Zijn heldere ogen verraden intelligentie. Ik koop zijn duurste thee. Een excuus om te blijven bij deze jongen met zijn grote bruine ogen van hoogstens 10 jaar, boven een kop dampende thee. Ik wil niet weg.

15.00 uur

De zon staat nu hoog aan de hemel en spuugt haar hitte onverbiddelijk uit over de kreunende stad. Een vrolijke geklede vrouw met een zacht gezicht vraagt waar ik vandaan kom. Ze nodigt me uit voor chai en hakt alvast de gember fijn.

Ons gebabbel is niet onopgemerkt gebleven en langzaam schuiven andere mensen aan. Op kleine plastic krukjes gezeten kijken ze me nieuwsgierig aan. Een jongen uit de buurt, een lokale toerist en een zakenman met drie coffeeshops van Lavazza in Dhaka, Bangladesh. Ik mag niet weg voordat ik beloofd heb langs te komen.

17.00 uur

De duisternis spiekt om de hoek. Geuren van de Bengaalse keuken, diesel en beetle juice vullen de lucht. Zoveel kleine avonturen dankzij een kopje thee. Thee is de lijm van mijn reizen, van mijn ontmoetingen.

19.00 uur

Het is nu echt donker. Het zwarte hemelgewelf staart me dreigend aan. Ik voel me plots minder veilig en besef dat ik – wederom – geen idee heb waar ik ben. Als ik verwilderd om me heen kijk, staar ik in het grijnzende gezicht van Sita. “You lost again, my friend?” Ik ontspan en kijk haar dankbaar aan. You no worry. Sita give you tea. Then Sita bring you home!”

 

Schrijf je in voor mijn blog
Download nu mijn gratis ebook


Maak kennis met de fascinerende wereld en de verhalen achter jouw kopje thee. En word als eerste op de hoogte gebracht van nieuwe bestemmingen.



* Let op: Je ontvangt maximaal 2 keer per maand een blog in je inbox met nog meer theeverhalen en reistips. Je kunt altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

You may also like

        Schrijf je in voor mijn blog

Download nu mijn gratis ebook


Maak kennis met de fascinerende wereld en de verhalen achter jouw kopje thee. En word als eerste op de hoogte gebracht van nieuwe bestemmingen.



* Let op: Je ontvangt maximaal 2 keer per maand een blog in je inbox met nog meer theeverhalen en reistips. Je kunt altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.