Dierentheetuin

by Deirdre Deprettere

In het afgelopen jaar was er één verhaal dat mij niet losliet: dat van de Renegade Tea Farmers.

Het is het verhaal van vijf mensen uit Estland en Litouwen die alles lieten vallen om een riskante droom in Georgië na te jagen. Toen ze de verlaten theestruiken, verspreid over de heuvels van West-Georgië, ontdekten, besloten ze Georgische thee terug te brengen op de wereldkaart.


Een jaar geleden was ik ook al in Georgië, maar vond er geen werkende theeplantages. Vlak na thuiskomst ontdekte ik dat ze wel degelijk bestaan. Ik moest dus terug. Vriendin Charlotte bood aan mee te reizen.

Georgië, land van wijn, hoge bergen, thee en van krankzinnig verkeer. Onze taxichauffeur rijdt als een bezetene. Ik roep hem vanaf de achterbank toe: “We don’t mind dying, but we want to see Georgian tea first!”

Zo’n dertig jaar geleden, in Sovjettijden, stond Georgië bekend om haar theeplantages. De thee werd geëxporteerd naar de andere Sovjetlanden. De thee-industrie begon met kwaliteit, laboratoria en zelfs een theelandbouwstudie aan de lokale universiteit. Maar de Russen waren dorstig en met veel. De orders uit Moskou werden groter en groter en de focus werd verlegd van kwaliteit naar kwantiteit.

De 60-jarige Gia, een grote man met een zachte blik, neemt ons mee naar de grootste theefabriek uit die tijd, nu slechts een donkere ruïne. Hij was hier jaren verantwoordelijk voor de theeproductie. Door de krankzinnig grote orders uit Moskou draaide de fabriek tijdens het seizoen 24/7. Vrachtwagens vol theeblaadjes stonden soms dagenlang buiten te wachten om bewerkt te worden. Je kunt je voorstellen wat alleen dat al deed met de kwaliteit. De thee uit Georgië kreeg in Rusland een slechte reputatie. Toen de Sovjet-Unie uit elkaar viel, stortte de thee-industrie volledig in. Sindsdien liggen bijna alle plantages er verlaten bij. Gia’s stem hapert als hij erover vertelt.

Als we een dagje meewerken met de Renegades begrijp ik de uitdaging pas goed. Onkruid domineert en de theeplantjes eronder moeten vechten voor ruimte en licht. Terwijl we aan het plukken zijn, sjokken een paar koeien vrolijk het theeveld op. Gemoedelijk knabbelen ze aan de groene theeblaadjes en voordat ik het weet rennen we achter de lieverds aan om ze te verjagen. Plukken is niet gewoon plukken meer.

Ook drie varkentjes van de buren komen nieuwsgierig kijken. Kristiina rolt met haar ogen: “It’s like a zoo here!”

De Renegade Tea Farmers hebben hun eerste seizoen er opzitten met een zeer bescheiden opbrengst van 100 kilo thee. Dankzij hun openheid en charmante verhaal hebben ze de sympathie gewonnen van velen wereldwijd. Miina: “We willen transparant zijn. Niet alleen de glamour en glitter laten zien, maar ook de strijd.” Dit eerste jaar ging vooral om het rehabiliteren van de plantages, maar de eerste resultaten zijn veelbelovend. De Russen zouden verrast zijn.

Na het werk lopen we in de late middagzon de zonsondergang tegemoet. Ik stel me voor wat een paradijs dit kan worden. Laten we deze avonturiers in de gaten houden. Ik geloof erin.

 

Schrijf je in voor mijn blog
Download nu mijn gratis ebook


Maak kennis met de fascinerende wereld en de verhalen achter jouw kopje thee. En word als eerste op de hoogte gebracht van nieuwe bestemmingen.



* Let op: Je ontvangt maximaal 2 keer per maand een blog in je inbox met nog meer theeverhalen en reistips. Je kunt altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

You may also like

        Schrijf je in voor mijn blog

Download nu mijn gratis ebook


Maak kennis met de fascinerende wereld en de verhalen achter jouw kopje thee. En word als eerste op de hoogte gebracht van nieuwe bestemmingen.



* Let op: Je ontvangt maximaal 2 keer per maand een blog in je inbox met nog meer theeverhalen en reistips. Je kunt altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.