The post Tea Training Expedition 2026 appeared first on Cup of Tea Travel.

The post Tea Training Camp Sri Lanka 2025 appeared first on Cup of Tea Travel.

The post Tea Training Camp Sri Lanka 2024 appeared first on Cup of Tea Travel.

The post Privé-thee appeared first on Cup of Tea Travel.

The post Geef hoop appeared first on Cup of Tea Travel.

The post Berberwhiskey appeared first on Cup of Tea Travel.

Terwijl ik door het noorden van Thailand trek, op zoek naar de geschiedenis en tradities van thee, krijg ik een wel heel bijzondere uitnodiging. Ik ben uitgenodigd op de thee bij een jonge vrouw met een missie, Alexa Pham.

Midden in de Mae Wang jungle, zo’n anderhalf uur buiten Chiang Mai, ligt Chai Lai Orchid. Mijn chauffeur stopt aan de kant van de weg en wijst naar een lange hangbrug over een diepgelegen rivier. Aan de andere kant van het water ligt Chai Lai Orchid, een bestemming die ik niet snel zal vergeten.

Uitbuiting en mensenhandel

Alexa Pham, een fotografe uit New York, reisde door Thailand toen ze er onbedoeld getuige van was hoe een jong Birmees meisje genaamd Ning verkocht werd aan een Servische man. Ze slaagde erin de transactie te stoppen, maar toen ze probeerde Ning naar een lokaal safe house te brengen, wilde niemand haar opnemen omdat ze geen papieren had. Het meisje was niet gedocumenteerd.

Ieder jaar komen duizenden vluchtelingen naar Thailand om oorlog en armoede in Myanmar, het voormalige Birma, te ontvluchten. Veel van hen dromen over een beter leven, maar worden geconfronteerd met de realiteit van uitbuiting en mensenhandel.

Twee miljoen kinderen worden jaarlijks gedwongen tot prostitutie en meer dan de helft van hen leeft in Azië. Anders dan veel andere problemen in ontwikkelingslanden, wordt dit probleem alleen maar groter.

Daughters Rising

Alexa schrok van de toestand van de Birmese en inheemse volken van Thailand. Het liet haar niet los en in 2011 verhuisde Alexa naar Thailand om Chai Lai Orchid te openen en het Daughters Rising trainingsprogramma te lanceren.

Ze creëerde een oase midden in de jungle, een veilige plek en opleidingslocatie voor meisjes en jonge vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel.

Chai Lai Orchid is een ecolodge waar gasten kunnen genieten van een ontspannen verblijf in mooie bungalows tussen de olifanten, terwijl ze tegelijkertijd een sociale onderneming ondersteunen. Naast een guesthouse dient de Chai Lai Orchid dus als een safe house voor vrouwen in gevaar en een plek waar de lokale gemeenschap informatie en ondersteuning kan krijgen op het gebied van hun grondrechten en gezondheid. Samen met haar man Bay runt Alexa de Chai Lai Orchid om fondsen te genereren voor het Daughters Rising-programma.

Daughters Rising richt zich op het sterker en zelfstandiger maken van vrouwen via opleiding en werk. De vrouwen die aan het programma deelnemen, krijgen volledig betaalde training in horecavaardigheden; ze krijgen ook Engelse lessen, empowerment workshops en leren daarnaast andere waardevolle werk- en levensvaardigheden. Als ze eenmaal het programma afgerond hebben, hebben ze de financiële middelen en de vaardigheden om zelfstandig verder hun weg te vinden. In de afgelopen zes jaar zijn al heel wat jonge vrouwen afgestudeerd die nu een baan hebben of verder zijn gaan leren.

Maar Daughters Rising doet meer. Zo runt het programma een mobiele kliniek die gemeenschappen in de jungle bezoekt, steunt het een inheemse school en heeft het een ambachtelijk project opgestart met vrouwen uit de lokale gemeenschappen.

De trieste waarheid over olifantenkampen

Drie jaar geleden, in 2016, is Chai Lai Orchid zich naast mensenrechten ook gaan richten op dierenrechten. Dat was eigenlijk helemaal niet het plan; maar ook deze keer kon Alexa haar ogen niet sluiten voor de wereld om haar heen.

Sinds de oprichting heeft Chai Lai Orchid het land waar de ecolodge zich op bevindt, gedeeld met een andere huurder, een olifantenkamp. Alexa en haar team waren dagelijks getuige van de mishandeling van twaalf Aziatische olifanten en hun verzorgers, zelf ook vluchtelingen en afkomstig uit de Birmese en Thaise minderheidsgroepen. Kampen in Thailand worden gerund met het doel om zoveel mogelijk winst te behalen voor de touroperators die dagelijks grote groepen toeristen aanleveren – allemaal ten koste van het welzijn van de olifanten en de veiligheid van de olifantenverzorgers, in Thailand bekend als ‘mahouts’.

Olifanten worden dag in dag uit overbelast en maken lange dagen vol slopende ritjes met toeristen op zware metalen stoeltjes op hun rug. Als olifanten protesteren, honger hebben of moe zijn, moeten de mahouts ze forceren om door te gaan volgens het schema van de touroperators. De mahouts werken tot wel 14 uur per dag zonder pauzes, zonder vrije dagen en zonder medische zorg of verzekering als ze gewond raken tijdens het werk, en dat allemaal voor het bedroevende loon van enkele dollars per dag.

Augustus 2015 was een keerpunt, toen het misbruik van een volwassen mannetjesolifant leidde tot de dood van een mahout. De stier, Som Jai, was in de musth fase (de paringstijd voor mannetjesolifanten waarbij hun agressie piekt). Mahouts, die hun olifanten beter kennen dan ieder ander, zagen dat Som Jai de paringstijd inging en smeekten de kampleiders om hem vrij te geven van werk. “Hij zal me doden”, waarschuwde zijn mahout. Toen de touroperator arriveerde met bussen vol betalende toeristen die hun plezierritje op de rug van de olifanten opeisten, nam de leiding het besluit om Som Jai toch aan het werk te zetten.

Alexa zat slechts op een paar meter afstand toen de afschuwelijke aanval gebeurde en de grote stier Surachai, de verzorger van de olifant, doorboorde en dood achterliet. Terwijl de lokale gemeenschap in de dagen erna de ceremonie voor de begrafenis van Surachai voorbereidde, maakten toeristen, onbewust van het verdriet en de situatie in het kamp, selfies van de activiteiten en klommen weer gewoon op de zware metalen stoelen op de rug van de olifanten.

Chai Lai Orchid breidt uit; van mensenrechten nu ook naar dierenrechten

Alexa nam een besluit en onderhandelde net zo lang met de kampleiding tot ze toestemming kreeg om het olifantenkamp erbij te huren. Het werd een zware beproeving met de weinige financiële middelen die ze had, maar het lukte. Het kamp veranderde van een plek van mishandeling in een plaats waar de olifanten én hun mahouts humaan behandeld worden en tijd krijgen om te relaxen en te eten. Olifanten worden niet langer onderworpen aan stoeltjesritten, slaag of werk tot ze erbij neervallen. Mahouts krijgen een eerlijk loon, pauzes en Engelse les.

De opluchting is groot bij de olifanten en de mahouts. In plaats van de olifanten te gebruiken voor pretpark-ritjes, worden gasten nu uitgenodigd om de olifanten te vergezellen bij hun favoriete bezigheden: wandelen in de jungle, baden in de rivier en het eten van suikerriet en bananen.

Chai Lai Orchid hoopt dat dit kamp een voorbeeld zal zijn voor andere kampen in de buurt als ze kunnen aantonen dat het mogelijk is om ook zonder mishandeling voor een duurzaam inkomen te zorgen.

Mahouts

Surachai’s dood heeft een trieste waarheid aan het licht gebracht over mahouts in de olifanten-toeristenindustrie; dat de dood van een mahout geen ongewone gebeurtenis is en helaas de internationale media niet bereikt. Racisme, armoede en stateloosheid dragen bij aan de onzichtbaarheid van deze situatie.

Chai Lai Orchid wil bezoekers duidelijk maken dat bescherming van mensenrechten essentieel is voor de verandering van de olifanten-toeristenindustrie; dat de slachtoffers van deze industrie niet alleen de olifanten zijn, maar ook de jongens en mannen die hun leven riskeren om voor hen te zorgen.

Travel and do good

Het was een voorrecht om bij Alexa op bezoek te zijn en in haar oase in de jungle te verblijven. Als je in Chiang Mai bent, bezoek dan zeker deze prachtige veilige haven om haar indrukwekkende project om mensenrechten te beschermen én olifanten te redden, te ondersteunen.

Het is de enige AirBnB waar je samen met olifanten woont. Succes gegarandeerd!

Wat kun jij doen?

Reizen en goed doen heb ik altijd een mooie combinatie gevonden. Je geniet van je bestemming en geeft meteen iets terug. Ben jij van plan naar Thailand op vakantie te gaan en wil je ook dit project steunen? Dat kan op twee manieren:

1. Bezoek Chai Lai Orchid

Boek een bungalow en een excursie. De opbrengst van jouw verblijf gaat rechtstreeks naar Daughters Rising en een beter leven voor de olifanten en hun mahouts

2. Werk als vrijwilliger bij Chai Lai Orchid

Beheers je een vaardigheid die kan bijdragen aan het Daugters Rising-programma, zoals bijvoorbeeld Engelse les geven, social media beheren of zelfverdedigingslessen geven, loop dan een tijdje mee als vrijwilliger. Dat kan al vanaf enkele weken. Verblijf gratis op deze inspirerende plek (zeer eenvoudige inwoning) en werk een paar uur per dag mee door de meisjes vaardigheden bij te brengen of te helpen met de marketing van de ecolodge. Voor meer informatie over vrijwilligerswerk kun je contact opnemen met mij

Contact informatie

Chai Lai Orchid ligt in de Mae Wang jungle op zo’n anderhalf uur rijden van Chiang Mai. Je kunt contact opnemen in het Engels, maar ook in het Thai (als je chauffeur bijvoorbeeld het adres of telefoonnummer nodig heeft).

In Engels:

Adres: 202 Moo 9, Tambon Mae Win, Amphoe Mae Wang, Chiang Lai 50360

Telefoon: (+66) (0) 86 923 0867

In Thai

Adres: 202 หมู่ 9 ต.แม่วิน อ.แม่วาง จ.เชียงใหม่ 50360

Telefoon: (+66) (0)62 029 5464

Schrijf je in voor mijn blog

Ontdek leuke theeplekken in Nederland én in het buitenland. Ontvang tips en aanbiedingen en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen in de theewereld.

*Je kunt je altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

Niet ontvangen in je inbox? Check je spambox!

Laat dit veld leeg als je een mens bent:

The post Op de thee bij Chai Lai Orchid appeared first on Cup of Tea Travel.

Mao Zedong zei ooit: “He who has not climbed the Great Wall is not a true man.” Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Samen met theevriendin Brigitte bezoek ik een onbekend en moeilijk begaanbaar deel van de muur. De stralende blauwe lucht lacht ons toe en zorgt voor een prachtig zicht op de muur, die als een slang over omringende bergen sluipt. We klauteren vol energie de eerste steile treden op.

Drie uur later, moe en zwetend, rusten we uit. Er is een storm opgestoken, tijd om terug te gaan. We maken een fout en verdwalen. Er is niemand om te helpen en om ons heen glijden slechts heuvels langs de horizon. Het is maar goed dat ik geen veroveraar was ten tijde van de Mongolen of Mantsjoes. Ik had er mooi opgestaan!

Na nog een uur zien we in het dal huizen staan. Daar moet het zijn. Opgelucht kijk ik achterom naar de statige muur. Meneer Mao: I have climbed the Great Wall!

Ik kom hem regelmatig tegen. Niet in het echt natuurlijk, hij leeft niet meer. Mao Zedong. De man die de ergste hongersnoden en massamoorden in de geschiedenis veroorzaakte, die aan 45 miljoen mensen het leven kostten. Leider van de communistische partij van China van 1935 tot 1976.

“Nixon was een beetje beledigd, totdat iemand hem
vertelde dat hij 50 procent van de jaaroogst had ontvangen
ter waarde van 250.000 dollar”

Zoals in Taiwan, waar ik het verhaal hoor van de theemeesters en intellectuelen die in 1950 vluchtten voor Mao’s communistische China en in Taiwan een bloeiende thee-industrie begonnen.

En zoals in Thailand, waar andere Chinese vluchtelingen het bergdorp Mae Salong oprichtten. De heuvels zijn er nu bedekt met groene theetuinen.

In de Wuyi Mountains in China, de geboorteplaats van de zeer dure thee da hong pao, duikt Mao weer op. Het verhaal gaat dat Mao in 1972 president Nixon 50 gram da hong pao cadeau gaf en dat Nixon een beetje beledigd was, totdat iemand hem duidelijk maakte dat hij 50 procent  van de hele jaaroogst had ontvangen, met een geschatte huidige waarde van 250.000 dollar!

Tiran Mao Zedong was ook privé geen pretje. Hij waste zich nooit en poetste nooit zijn tanden. Toen zijn dokter hem voorzichtig adviseerde zijn tanden eens te poetsen, antwoordde hij: “Ik was mijn mond iedere ochtend met thee. Een tijger poetst zijn tanden niet.”

Moe maar voldaan laten we de muur achter ons. Het is vrijdagavond en Beijing is massaal op stap. Tijd voor een biertje. Even geen Mao. Ganbei, proost!

Schrijf je in voor mijn blog

Ontdek leuke theeplekken in Nederland én in het buitenland. Ontvang tips en aanbiedingen en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen in de theewereld.

*Je kunt je altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

Niet ontvangen in je inbox? Check je spambox!

Laat dit veld leeg als je een mens bent:

The post Mao’s thee appeared first on Cup of Tea Travel.

Maar iemand die dag en nacht met thee bezig is en daarvoor de hele wereld over reist, loopt continu tegen die zengedachte aan. Dus heb ik ook maar eens een poging gewaagd om zen te zijn middels thee. Dat ging ongeveer zo.

Beijing. Het is avond en de straten lopen vol. Felle verlichting doet de stad dansen en gebouwen torenen als monsterlijke discolichten boven ons uit. Ik vlucht naar het China Culture Center voor een twee uur durende meditatieles. Het contrast met het tempo van deze stad die nooit slaapt, is onthutsend.

Binnen is de stilte allesomvattend. Na een kwartier begint mijn teen te kriebelen. Al snel volgt mijn schouder en dan mijn wang. Nog een kwartier later begin ik te wiebelen om de pijn in mijn rug te verzachten.

Onze leraar is onverstoorbaar en ook de drie anderen lijken bijna verlicht.

Ik staar naar het raam. Mijn voet slaapt. De teacher heeft een mooi gezicht dat niet helemaal Chinees aandoet. Waar zou hij vandaan komen? Ik wil bewegen, maar ik durf niet. De stilte is zo hoorbaar dat het pijn doet aan mijn oren. Hoe laat zou het zijn?

In de taxi onderweg naar huis merk ik verbaasd op dat mijn gedachten zijn verdwenen en er een lome leegte voor in de plaats is gekomen. Ik ga direct naar bed om te profiteren van de diepe ontspanning die mijn wiebelmeditatie toch nog heeft opgeleverd. Morgen gaat de wekker vroeg.

Maar mijn buren hebben duidelijk geen plannen voor de ochtend: ze breken de tent af. Al snel ben ik boos en chagrijnig. Van diepe ontspanning is allang geen sprake meer.

Een wijze man zei me ooit: “Het is geen kunst als een boeddha op een berg te zitten en je verlicht te voelen. De ware kunst is de berg af te dalen, het gewoel van de stad in te gaan en je dáár rustig en tevreden te voelen.” Mooi, want ik ben niet gemaakt voor meditatie of andere zit- en sta-bedoeningen. Ik houd meer van beweging.

Reizen is beweging en boeit me onuitputtelijk. Het ontdekken, me verbazen en verwonderen. Al die plaatsen, mensen en inzichten maken het onderweg zijn zo fascinerend. De chaos, de kleurrijke indrukken, de intrigerende geuren. Prikkels in optima forma.

Weinig zen? Toch niet, want dat onderweg zijn is niet alleen een reis naar een specifieke bestemming ver weg. Het is ook een reis naar mezelf, omdat ik terugkom met nieuwe ervaringen en inzichten, omdat het me leert te relativeren, verschillen te respecteren en ik mijn thuis meer dan ooit waardeer.

Dat geldt ook voor mijn andere liefde, thee. De vele reizen naar de wijste theemeesters, nieuwste technieken, mooiste, duurste theeën en veelbelovendste variëteiten maken me bescheiden. Dan kom ik thuis en drink dankbaar een grote beker heerlijke Hollandse Pickwickthee.

Zie je? Reizen is ook een beetje zen. Misschien heb ik daar meer talent voor dan ik dacht.

Schrijf je in voor mijn blog

Ontdek leuke theeplekken in Nederland én in het buitenland. Ontvang tips en aanbiedingen en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen in de theewereld.

*Je kunt je altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

Niet ontvangen in je inbox? Check je spambox!

Laat dit veld leeg als je een mens bent:

The post Reizen is ook zen appeared first on Cup of Tea Travel.

Deze zomer reisden we naar Malawi om de wereld van de ‘gewone’ thee te ontdekken. Daarmee bedoelen we: de goedkope ‘zakjes’ thee die men wereldwijd nuttigt. Kenmerkend voor de ‘cut, tear, curl’-thee (ctc) uit Malawi is de rode kleur van het geïnfuseerde blad. En tja, de prijs. Thee uit Malawi is spotgoedkoop, waardoor het een populaire opvuller is voor blends in zakjes thee.

Is het daarmee een slecht product? Zeker niet. Want heb je er ooit bij stilgestaan waar je thee vandaan komt? Hoe het is gemaakt? En vooral door wie? ‘Gewone’ thee is echte thee. Geplukt met dezelfde handen, van dezelfde plant, verwerkt met dezelfde machines als specialty tea. Ik hoor de stem van mijn collega Richard in mijn achterhoofd: “Denk niet dat zakjes gevuld zijn met afval, want zo eenvoudig zit het niet.”

Hier, in het prachtige, hartveroverende Malawi, daalt het besef pas echt goed in. Hier plukt Jonas iedere dag in de zon of in de regen de groene blaadjes, begeleidt Alfred met ongekende toewijding het proces in de fabriek en traint Francis de boeren met kleinschalige bedrijven om op eigen benen te staan.

Is dit dan geen echte thee? De alarmerend lage prijzen van ctc-thee suggereren bijna van niet, terwijl miljoenen mensen wereldwijd dagelijks zo’n kop thee drinken. Uiteraard ‘doen’ de prijzen voor specialty tea meer. En dus stellen we de voor de hand liggende vraag: “Als ctc-thee niets oplevert, waarom produceren jullie niet allemaal specialty tea?”

Alexander van Satemwa Tea & Coffee Estate glimlacht bescheiden en zegt: “Dat zouden we best willen, als er voldoende kopers zouden zijn.” Nog geen dag later luisteren we naar hetzelfde argument bij de Malawi Tea Association. Een stevige man met een spleetje tussen zijn tanden zit op het randje van zijn stoel en roept: “Oké, vertel het ons maar, hoeveel kilo kunnen jullie van ons afnemen? Vertel het ons maar en we produceren het!” Een ongemakkelijke stilte volgt. Hij legt de vinger exact op de zere plek.

Wie bepaalt er nu werkelijk wat de theeboer maakt? Dat zijn jij en ik. Wij bepalen samen de prijs die we bereid zijn te betalen voor ons drankje. Dus waarom zou een boer investeren in en experimenteren met een hogere kwaliteit als wij thuis en in de horeca uiteindelijk toch voor de laagste prijs kiezen?

Voor alle Jonassen, Alfreds en Francissen van deze wereld, vraag ik jullie: respecteer hun werk, ook al gaat het om een eenvoudige ctc-thee. Help mee door bereid te zijn ook eens iets meer te betalen. Ze hebben er zo hard voor gewerkt.

Schrijf je in voor mijn blog

Ontdek leuke theeplekken in Nederland én in het buitenland. Ontvang tips en aanbiedingen en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen in de theewereld.

*Je kunt je altijd weer uitschrijven via de link onderin de mail.

Niet ontvangen in je inbox? Check je spambox!

Laat dit veld leeg als je een mens bent:

The post ‘Gewone’ thee is zo gek nog niet appeared first on Cup of Tea Travel.